Jawadde. Gisterenavond was het weer even spannend. De opening van mijn fototentoonstelling Terra Humana in CC Muze was eindelijk daar.
Ik had het voor mezelf nog net dat tikkeltje spannender gemaakt door de opening te koppelen aan een concert van Muze Jazz Orchestra, voorafgegaan door een gesprek over het project met Isabelle Thielemans. Geen klassieke toespraak, maar een interview. Muziek, beeld en verhaal in één beweging — het leek me een mooi en kloppend concept voor deze avond.
Het Muzecafé van CC Muze liep al snel goed vol. Familie en vrienden uiteraard, maar ook heel wat nieuwsgierigen die waren afgekomen op de muziek, de fotografie, of gewoon op de combinatie van beide. Die mengeling voelde meteen juist.
Met een kleine vertraging startten we in de zwarte zaal met het interview. Een moment om het publiek alvast mee te nemen in het verhaal achter Terra Humana, nog vóór de werken zelf bekeken konden worden. Daarna nam MJO het over en werd de toon definitief gezet. De muziek bracht precies de juiste sfeer: aandachtig, warm, en uitnodigend. Achteraf hoorde ik veel mooie reacties, zowel van doorgewinterde jazzliefhebbers als van mensen die minder vertrouwd zijn met het genre. Ook de kruisbestuiving tussen muziek en tentoonstelling bleek duidelijk te werken.
Na het concert verplaatste iedereen zich opnieuw naar het Muzecafé voor de eigenlijke kennismaking met de tentoonstelling. Voor mij blijft dat altijd een van de fijnste momenten: praten met bezoekers, luisteren naar hoe zij de beelden lezen, welke details hen raken of verrassen. Die gesprekken zijn telkens opnieuw een verrijking — ook voor mij.
Het was een fantastische avond. Ik ben oprecht dankbaar voor iedereen die erbij was, voor de interesse, de gesprekken en de warmte.
Een bijzonder grote dank gaat uit naar de muzikanten van Muze Jazz Orchestra, die voor mij zonder twijfel de kers op de taart waren. Evenzeer dank aan Isabelle Thielemans voor het fijne en natuurlijke gesprek.
En tot slot: een heel warme dankjewel aan Karolien Vanstraelen, die de hele avond de fotografie voor haar rekening nam. Zelf kon ik vanzelfsprekend deze keer niet achter de camera staan — zij heeft dat met verve en veel oog voor het moment gedaan.
